Sposób księgowania faktoringu zależy od jego rodzaju. W przypadku faktoringu pełnego (bez regresu) sprzedaż faktury traktuje się jak sprzedaż wierzytelności – firma otrzymuje środki od faktora, a prowizję księguje jako koszt finansowy. Należność znika z ksiąg, bo ryzyko przejmuje faktor.
Przy faktoringu z regresem sprawa wygląda inaczej – faktura nadal pozostaje w ewidencji jako należność od kontrahenta, ponieważ firma wciąż ponosi ryzyko braku zapłaty. Otrzymane środki traktuje się podobnie jak krótkoterminowe finansowanie, a prowizję faktora księguje jako koszt działalności. W praktyce szczegóły najlepiej ustalić z księgowym, bo sposób ujęcia zależy też od formy prowadzonej księgowości.
