Faktoring odwrócony – na czym polega i jak działa?

Firma może mieć pełny portfel zamówień, rosnącą sprzedaż i jednocześnie brakować jej środków na zakup materiałów potrzebnych do realizacji kolejnego kontraktu. Problem pojawia się szczególnie wtedy, gdy dostawca oczekuje zapłaty w ciągu 7 lub 14 dni, a odbiorca firmy zapłaci za wykonane zlecenie dopiero za 45 albo 60 dni.

Faktoring odwrócony pozwala przesunąć moment, w którym pieniądze na zakup muszą wyjść z firmy. Fakturę dostawcy reguluje faktor, natomiast przedsiębiorca rozlicza się z faktorem w terminie określonym w umowie. Dostawca nie musi więc czekać dłużej na należność, a kupujący zachowuje środki potrzebne do realizacji kontraktu. Taki model jest określany również jako faktoring zakupowy.

Nie jest to sposób na pokrycie dowolnego wydatku firmy. Finansowanie jest powiązane z konkretnymi zobowiązaniami wynikającymi z zakupów towarów lub usług. To odróżnia faktoring odwrócony zarówno od kredytu obrotowego, jak i od klasycznego finansowania faktur sprzedażowych.

Czym jest faktoring odwrócony?

Faktoring odwrócony jest usługą służącą do finansowania zobowiązań przedsiębiorstwa wobec jego dostawców. Firma otrzymuje fakturę za towar lub usługę, przekazuje zaakceptowany dokument faktorowi, a faktor dokonuje zapłaty na rzecz dostawcy. Następnie przedsiębiorca zwraca faktorowi sfinansowaną kwotę zgodnie z terminem wynikającym z umowy.

Najważniejsza różnica względem klasycznego faktoringu dotyczy strony transakcji, która potrzebuje finansowania. Przy klasycznym faktoringu przedsiębiorca chce wcześniej otrzymać pieniądze za dokonaną sprzedaż. Przy faktoringu odwróconym potrzebuje czasu na opłacenie zakupu. Finansowane są więc zobowiązania, a nie należności.

Taki mechanizm ma znaczenie przede wszystkim dla firm, które muszą ponieść koszt przed uzyskaniem przychodu z realizowanego zamówienia. Producent kupuje komponenty przed zakończeniem produkcji, wykonawca zamawia materiały przed rozliczeniem kontraktu, a hurtownik płaci za dostawę towaru przed jego dalszą sprzedażą. Faktoring odwrócony pozwala przesunąć ciężar płatności na późniejszy etap tego cyklu.

Faktoring odwrócony a faktoring zakupowy – czy to ta sama usługa?

Określenia „faktoring odwrócony”, „faktoring odwrotny” i „faktoring zakupowy” są na polskim rynku stosowane wobec tego samego podstawowego mechanizmu: faktor finansuje zobowiązanie przedsiębiorcy wobec dostawcy. Takiej terminologii używają również firmy działające na rynku faktoringowym.

Nie oznacza to jednak, że każda oferta nazwana faktoringiem zakupowym działa identycznie. Różnić mogą się między innymi sposób zgłaszania faktur, okres dodatkowego finansowania po pierwotnym terminie płatności, zasady włączania dostawców, wymagane dokumenty oraz konstrukcja opłat.

Przy porównywaniu usług ważniejszy od samej nazwy produktu jest więc przepływ pieniędzy: kto płaci dostawcy, w którym momencie powstaje obowiązek rozliczenia z faktorem i ile dni finansowania faktycznie otrzymuje przedsiębiorca.

Czym różni się faktoring odwrócony od faktoringu klasycznego?

Klasyczny faktoring rozpoczyna się od faktury sprzedażowej. Firma wykonała usługę albo dostarczyła towar, wystawiła dokument z odroczonym terminem płatności i nie chce czekać na pieniądze od odbiorcy. Faktor finansuje należność, dzięki czemu środki trafiają do przedsiębiorcy wcześniej.

Faktoring odwrócony rozpoczyna się po przeciwnej stronie rozliczenia. Firma nie przekazuje do finansowania wystawionej przez siebie faktury, lecz fakturę zakupową otrzymaną od dostawcy. Pieniądze nie trafiają na jej rachunek, lecz bezpośrednio do podmiotu, któremu należy się zapłata.

Można więc zastosować prosty podział. Jeśli przedsiębiorstwo czeka na zapłatę od klienta, potrzebuje finansowania należności. Jeśli musi zapłacić dostawcy, zanim samo uzyska przychód z zamówienia, problem znajduje się po stronie zobowiązań i może odpowiadać mu faktoring odwrócony.

Jak działa faktoring odwrócony?

Podstawą finansowania jest zaakceptowane zobowiązanie wobec dostawcy. Faktor otrzymuje informacje o fakturze, sprawdza jej zgodność z warunkami przyznanego limitu i dokonuje płatności na rachunek dostawcy. Dla sprzedawcy oznacza to otrzymanie pieniędzy zgodnie z ustalonym terminem albo nawet wcześniej. Nabywca zachowuje natomiast gotówkę do momentu, w którym ma rozliczyć finansowanie z faktorem.

Nie dochodzi tu do wypłaty dodatkowej gotówki, którą przedsiębiorca może przeznaczyć według własnego uznania. Finansowanie obsługuje konkretne zobowiązanie handlowe. Ta cecha ma znaczenie przy porównywaniu faktoringu zakupowego z kredytem lub limitem w rachunku.

Schemat działania faktoringu odwróconego krok po kroku

Firma najpierw kupuje towar lub usługę i otrzymuje fakturę od dostawcy. Po potwierdzeniu, że zobowiązanie jest prawidłowe i bezsporne, przekazuje dokument lub dane dotyczące faktury do faktora. Faktor weryfikuje transakcję w ramach przyznanego limitu, a następnie przelewa należność na rachunek dostawcy.

Od tej chwili dostawca jest rozliczony, natomiast przedsiębiorca ma zobowiązanie wobec faktora. Spłata następuje w terminie przewidzianym dla danej transakcji. Może to być pierwotny termin płatności faktury albo późniejsza data, jeśli umowa przewiduje dodatkowy okres finansowania.

Taki układ oddziela moment zapłaty dostawcy od momentu, w którym koszt zakupów obciąży rachunek firmy.

Kto dokonuje zapłaty za fakturę dostawcy?

Płatność realizuje faktor. Środki są przekazywane bezpośrednio na rachunek dostawcy wskazany w dokumentacji dotyczącej finansowanej faktury. Przykładowo eFaktor opisuje faktoring odwrócony jako usługę, w której faktor opłaca fakturę kosztową klienta, a przedsiębiorca rozlicza zaangażowaną kwotę później.

Dla przedsiębiorcy oznacza to, że limit faktoringowy nie działa jak dodatkowa pula pieniędzy przelana na konto firmy. Finansowanie jest związane z płatnością za wskazany zakup.

Jaki termin płatności otrzymuje firma korzystająca z finansowania?

Nie istnieje jeden standardowy termin obowiązujący w całym faktoringu odwróconym. Konstrukcja może zakładać spłatę w pierwotnym terminie płatności faktury albo umożliwiać korzystanie z dodatkowego okresu finansowania po tej dacie. Pekao Faktoring i ING opisują możliwość wydłużenia terminu rozliczenia zobowiązania w ramach uzgodnionych warunków produktu.

Dla kupującego istotna jest zatem nie sama data przelewu do dostawcy, lecz liczba dni pomiędzy tym przelewem a terminem, w którym środki muszą trafić do faktora. Od długości tego okresu zależy zarówno efekt płynnościowy, jak i koszt finansowania.

Co można finansować za pomocą faktoringu odwróconego?

Faktoring odwrócony jest przeznaczony przede wszystkim do finansowania handlowych zobowiązań przedsiębiorstwa wynikających z zakupu towarów i usług. Mogą to być przykładowo materiały do produkcji, komponenty, towary przeznaczone do dalszej sprzedaży lub usługi świadczone przez podwykonawców. Pekao Faktoring definiuje usługę jako finansowanie zobowiązań klienta wynikających z dostaw towarów i usług w obrocie krajowym lub zagranicznym.

Zakres nie musi jednak obejmować każdej faktury kosztowej znajdującej się w księgowości. Faktor określa warunki kwalifikowania dokumentów, limity finansowania oraz wymagania dotyczące dostawców i samych zobowiązań.

Finansowanie zakupów towarów i usług

Najbardziej naturalnym zastosowaniem faktoringu zakupowego jest sytuacja, w której wydatek jest potrzebny do wygenerowania przyszłego przychodu. Firma otrzymała duże zamówienie, ale musi wcześniej kupić materiały. Hurtownik ma możliwość zwiększenia sprzedaży, lecz wymaga to zatowarowania magazynu. Wykonawca potrzebuje usług podwykonawców, których trzeba rozliczyć przed płatnością inwestora.

Faktor pokrywający taką fakturę nie zwiększa rentowności kontraktu. Zmienia jego rozkład w czasie. Koszt nie obciąża rachunku przedsiębiorstwa w tym samym momencie, w którym następuje zakup, co może ułatwić realizację większej liczby zamówień bez zamrażania całej dostępnej gotówki.

Faktoring odwrotny a możliwość finansowania wielu dostawców

Faktoring odwrócony nie musi być ograniczony do jednego kontrahenta. Dostępne są konstrukcje obejmujące programy finansowania zobowiązań wobec wielu dostawców, również krajowych i zagranicznych. ING Faktoring opisuje rozwiązanie pozwalające na cykliczne finansowanie zobowiązań wobec wielu dostawców w ramach jednego programu.

Dla firmy kupującej regularnie od kilku lub kilkunastu podmiotów może to ograniczyć liczbę momentów, w których gotówka opuszcza rachunek przedsiębiorstwa. Nie oznacza jednak automatycznie, że każdy nowy dostawca zostanie objęty istniejącym limitem. Zasady jego włączania zależą od faktora i konstrukcji umowy.

Mechanizm podzielonej płatności a faktoring odwrócony

Finansowanie przez faktora nie znosi obowiązków związanych z mechanizmem podzielonej płatności. Jeżeli dana transakcja podlega obowiązkowemu MPP, sposób dokonania płatności powinien być z nim zgodny.

Mechanizm podzielonej płatności dotyczy przelewów w złotych dokonywanych pomiędzy podatnikami VAT. Obowiązek stosowania MPP obejmuje między innymi określone faktury o wartości przekraczającej 15 tys. zł brutto, jeżeli dokumentują towary lub usługi wskazane w załączniku nr 15 do ustawy o VAT.

Przed uruchomieniem faktoringu odwróconego dla takich zakupów trzeba ustalić, czy faktor obsługuje płatności w MPP i w jaki sposób oznaczane są finansowane dokumenty. Jest to szczególnie istotne dla firm budowlanych, produkcyjnych, handlujących elektroniką, stalą lub innymi towarami objętymi szczególnymi zasadami VAT.

Kiedy warto wybrać faktoring odwrócony?

Najbardziej uzasadnione zastosowanie pojawia się wtedy, gdy firma posiada zamówienia i perspektywę przychodu, ale harmonogram wpływów nie pokrywa się z harmonogramem wydatków. Problemem nie jest brak sprzedaży, lecz konieczność sfinansowania zakupów wcześniej niż nastąpi rozliczenie z klientem.

Jeżeli przedsiębiorstwo regularnie kupuje za 300 tys. zł miesięcznie, dostawcy oczekują zapłaty po 14 dniach, a odbiorcy rozliczają faktury sprzedażowe po 60 dniach, wzrost obrotów może zwiększać zapotrzebowanie na kapitał zamiast od razu poprawiać stan rachunku. Faktoring odwrócony pozwala przesunąć część zobowiązań bliżej momentu uzyskania przychodów.

Dla jakich firm faktoring zakupowy może być dobrym rozwiązaniem?

Z usługi mogą korzystać przedsiębiorstwa, w których zakupy stanowią znaczącą część kosztu realizacji zamówień. Dotyczy to między innymi produkcji, handlu hurtowego, budownictwa, dystrybucji oraz działalności opierającej się na podwykonawcach.

Specyficzna sytuacja występuje w TSL. Przewoźnik może jednocześnie ponosić na bieżąco koszty paliwa, serwisu i wynagrodzeń oraz czekać wiele tygodni na płatność za wykonaną usługę. Jeżeli problem dotyczy przede wszystkim późnego wpływu należności od zleceniodawcy, rozwiązaniem dopasowanym do tej strony cyklu może być faktoring dla transportu. Finea wskazuje branżę transportową jako jeden z obszarów wykorzystania finansowania faktur z odroczonym terminem płatności.

Firma może korzystać z różnych form faktoringu dla różnych części swojego cyklu gotówkowego. Faktoring zakupowy odpowiada za zobowiązania wobec dostawców, a klasyczne finansowanie faktur sprzedażowych może skracać oczekiwanie na wpływy od odbiorców.

Faktoring odwrócony przy krótkich terminach płatności

Krótki termin na fakturze zakupowej nie musi oznaczać małego problemu. Siedem dni na zapłatę za komponenty o wartości 200 tys. zł może być dla przedsiębiorstwa większym obciążeniem niż faktura na 50 tys. zł z terminem 30-dniowym.

Faktoring odwrócony pozwala utrzymać krótki termin po stronie dostawcy bez konieczności równie szybkiego angażowania własnego kapitału przez kupującego. Dostawca może otrzymać zapłatę zgodnie z umową, podczas gdy nabywca rozlicza się później z faktorem.

Taki model może być szczególnie istotny przy zakupach od dostawców, którzy nie chcą udzielać długiego kredytu kupieckiego albo uzależniają cenę od szybkości zapłaty.

Kiedy warto skorzystać z faktoringu odwróconego zamiast kredytu?

Faktoring zakupowy jest powiązany z konkretnymi fakturami kosztowymi. Kredyt obrotowy daje natomiast środki, które mogą służyć do pokrywania szerszego katalogu wydatków zgodnie z warunkami umowy bankowej. To podstawowa różnica przy wyborze.

Jeżeli przedsiębiorstwo potrzebuje kapitału głównie na towary, materiały i usługi kupowane od dostawców, faktoring odwrócony odpowiada bezpośrednio na źródło luki płynnościowej. Jeżeli środki mają służyć również do wypłat wynagrodzeń, podatków, opłat administracyjnych i innych kosztów nieobjętych faktoringiem, większe znaczenie może mieć finansowanie obrotowe o szerszym przeznaczeniu.

Porównania nie powinno się sprowadzać do wysokości pojedynczej prowizji. Liczy się także dostępny limit, długość finansowania, wymagania dokumentacyjne, zasady spłaty oraz koszt niewykorzystanego limitu, jeśli taki występuje.

Korzyści z faktoringu odwróconego

Najważniejszą funkcją usługi jest zmiana terminu, w którym przedsiębiorstwo angażuje własną gotówkę w zakup. Dostawca otrzymuje pieniądze, natomiast firma zachowuje kapitał potrzebny między innymi do wykonania zamówienia, którego przychód pojawi się później.

Z tego mechanizmu wynikają również korzyści handlowe. Dostawca nie musi finansować kupującego długim kredytem kupieckim, a wcześniejsza płatność może otworzyć możliwość negocjowania ceny.

Jak faktoring odwrotny wpływa na płynność finansową?

Faktoring odwrócony wydłuża okres między otrzymaniem towaru lub usługi a momentem, w którym zakup trzeba pokryć z własnych środków. Firma może w tym czasie wykonać zamówienie, wystawić własną fakturę, sprzedać zakupiony towar lub wykonać kolejny etap kontraktu.

Nie zwiększa to automatycznie ilości pieniędzy zarabianych na transakcji. Zmniejsza natomiast presję wynikającą z niedopasowania terminów płatności. Jeżeli firma musi zapłacić dostawcy 10 września, lecz przychód z kontraktu otrzyma pod koniec października, możliwość przesunięcia obciążenia rachunku bliżej końca października może ograniczyć zapotrzebowanie na własny kapitał obrotowy.

Dłuższy termin na zapłatę zobowiązań

Dodatkowy termin płatności nie musi oznaczać zmiany umowy handlowej z dostawcą. Sprzedawca może nadal otrzymać środki w pierwotnym terminie, ponieważ płaci faktor. Wydłużenie dotyczy rozliczenia pomiędzy kupującym a finansującym.

To istotne rozróżnienie. Firma nie poprawia płynności poprzez opóźnianie płatności kontrahentowi, lecz poprzez zastosowanie zewnętrznego finansowania zobowiązania. ING i Pekao Faktoring wskazują możliwość dodatkowego okresu na spłatę finansowanego zobowiązania.

Możliwość uzyskania rabatu za wcześniejszą płatność dostawcy

Szybka zapłata ma dla dostawcy wymierną wartość. Jeżeli zamiast oczekiwania 30 lub 60 dni otrzymuje pieniądze od razu, może zaproponować kupującemu rabat lub skonto. Możliwość negocjowania takich warunków jest wskazywana jako jedna z korzyści faktoringu odwróconego.

Przy fakturze o wartości 100 tys. zł rabat na poziomie 2% oznacza nominalnie 2 tys. zł różnicy w cenie. Jeżeli łączny koszt finansowania tej transakcji jest niższy, wcześniejsza płatność może poprawić wynik na zakupie, a nie tylko przesunąć jego termin.

Porównanie powinno obejmować pełny koszt finansowania za cały okres, a nie wyłącznie stawkę przedstawioną w materiałach reklamowych.

Budowanie dobrych relacji z dostawcami

Regularna zapłata w terminie ma szczególne znaczenie tam, gdzie dostęp do materiałów lub towaru jest ograniczony. Dostawca wybierający między kilkoma odbiorcami może preferować firmę, przy której nie musi finansować wielotygodniowego okresu oczekiwania na należność.

Faktoring odwrócony może więc wzmacniać pozycję kupującego w negocjacjach dotyczących nie tylko ceny, ale także dostępności towaru, wielkości zamówień i kolejnych dostaw. ING wskazuje poprawę bezpieczeństwa dostaw oraz zacieśnienie współpracy z dostawcami jako elementy programu faktoringu odwróconego.

Ile kosztuje faktoring odwrócony?

Koszt faktoringu odwróconego nie ma jednej stawki właściwej dla całego rynku. Cena zależy od wartości finansowanych zobowiązań, okresu korzystania ze środków, przyznanego limitu, profilu przedsiębiorstwa oraz konstrukcji konkretnej usługi.

Przy analizie oferty trzeba więc przeliczyć opłaty na konkretną fakturę i rzeczywistą liczbę dni finansowania. Dwie usługi z podobną prowizją podstawową mogą mieć inny koszt końcowy, jeżeli jedna obejmuje dodatkowe opłaty lub inaczej nalicza cenę po przekroczeniu pierwotnego terminu płatności.

Od czego zależą koszty faktoringu odwrotnego?

Znaczenie ma przede wszystkim kwota, którą faktor angażuje, oraz okres od momentu zapłaty dostawcy do spłaty przez przedsiębiorcę. Im dłużej kapitał pozostaje zaangażowany, tym większy może być koszt finansowania.

Na wycenę wpływają również skala współpracy, przyznany limit, sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, struktura dostawców oraz parametry konkretnej transakcji. ING zaznacza, że sposób ponoszenia kosztów może zależeć od struktury programu i obejmować odbiorcę, dostawcę albo obie strony.

Jakie opłaty mogą występować w ramach usługi?

Umowa może przewidywać wynagrodzenie naliczane od wartości sfinansowanej faktury, odsetki za okres korzystania z finansowania albo połączenie kilku składników. W zależności od oferty mogą pojawić się również opłaty związane z przyznaniem lub obsługą limitu, zmianą jego wysokości albo dodatkowymi czynnościami wykonywanymi przez faktora.

Nie każda firma faktoringowa stosuje wszystkie te pozycje. Do porównania potrzebna jest kwota, którą przedsiębiorstwo faktycznie zapłaci przy typowej dla siebie wartości faktury i typowym okresie finansowania.

Czy rabat od dostawcy może zrekompensować koszt finansowania?

Jeżeli dostawca obniża cenę o 1,5%, a finansowanie do momentu spłaty faktora kosztuje 0,8% wartości transakcji, różnica działa na korzyść kupującego. Przy rabacie 0,5% i koszcie finansowania wynoszącym 1% sytuacja jest odwrotna.

Taka kalkulacja pozwala oddzielić dwie funkcje faktoringu zakupowego. Pierwszą jest finansowanie płynności, a drugą możliwość wykorzystania ekonomicznej wartości szybkiej płatności.

Chcesz dowiedzieć się, czy Ci się opłaca korzystać z tego narzędzia finansowego? Sprawdź kalkulator faktoringu odwrotnego.

Jak skorzystać z faktoringu odwrotnego?

Uruchomienie usługi rozpoczyna się od przyznania firmie limitu finansowania. Faktor analizuje przedsiębiorstwo i ustala warunki, na jakich może regulować jego zobowiązania wobec dostawców. Po zawarciu umowy przedsiębiorca przekazuje do finansowania faktury spełniające uzgodnione kryteria.

Nie oznacza to ponownego uzyskiwania finansowania od zera przy każdej fakturze. Przy programach przeznaczonych do regularnego korzystania kolejne zobowiązania są obsługiwane w ramach wcześniej ustalonego limitu, o ile mieszczą się w warunkach umowy.

Jak wygląda proces uruchomienia finansowania?

Faktor zbiera informacje potrzebne do oceny firmy i planowanej skali finansowania. Ustalany jest limit, okres spłaty, struktura kosztów oraz sposób obsługi dostawców. Po zawarciu umowy przedsiębiorca może zgłaszać zaakceptowane faktury zakupowe.

Po pozytywnej weryfikacji konkretnego dokumentu faktor przekazuje środki dostawcy. Przedsiębiorca spłaca następnie sfinansowaną kwotę zgodnie z harmonogramem wynikającym z umowy. Taki trzyetapowy model — zgłoszenie faktury, zapłata dostawcy i późniejsze rozliczenie z faktorem — opisuje również eFaktor.

Jakie warunki trzeba spełnić, aby korzystać z faktoringu odwrotnego?

Faktor ocenia przede wszystkim firmę, która będzie później zwracać sfinansowane kwoty. Znaczenie mają więc jej sytuacja finansowa, historia działalności, planowana wysokość limitu oraz charakter zobowiązań przekazywanych do finansowania.

Istotne jest również to, czy faktura dokumentuje rzeczywistą, zaakceptowaną transakcję i nie jest przedmiotem sporu. Szczegółowe kryteria różnią się pomiędzy faktorami, dlatego deklarowana maksymalna wysokość finansowania nie oznacza automatycznego przyznania takiego limitu każdemu przedsiębiorcy.

Na co zwrócić uwagę przed zawarciem umowy?

Najwięcej informacji daje analiza warunków dla konkretnego modelu zakupowego firmy. Trzeba sprawdzić, ile kosztuje 30, 60 lub 90 dni finansowania przy rzeczywistej wartości miesięcznych zakupów, a nie tylko jaka stawka pojawia się w głównym komunikacie oferty.

Znaczenie mają zasady wykorzystywania limitu, moment rozpoczęcia naliczania kosztu, możliwość wcześniejszej spłaty, konsekwencje opóźnienia, obsługa wielu dostawców, finansowanie w walutach obcych oraz mechanizm podzielonej płatności. Dla części firm kluczowe będzie także to, czy dostawca musi zostać wcześniej formalnie włączony do programu.

Jeżeli porównanie dotyczy kilku podmiotów, a nie tylko jednego produktu, pomocnym punktem odniesienia może być aktualny ranking faktoringu, w którym zestawiane są między innymi warunki i koszty ofert dostępnych dla przedsiębiorców.

Faktoring odwrócony a inne sposoby finansowania firmy

Faktoring odwrócony najlepiej oceniać przez pryzmat konkretnej luki w przepływach pieniężnych. Innego narzędzia potrzebuje firma, która wydała już pieniądze i czeka na zapłatę od klienta, innego przedsiębiorstwo potrzebujące kapitału na zakup materiałów, a jeszcze innego podmiot szukający środków na wydatki niezwiązane z fakturami handlowymi.

Różne formy finansowania mogą więc funkcjonować równolegle. Kluczowe jest dopasowanie źródła kapitału do momentu, w którym powstaje niedobór gotówki.

Faktoring odwrócony a faktoring klasyczny

Jeżeli przedsiębiorstwo ma w księgowości 500 tys. zł wystawionych faktur, które zostaną zapłacone za dwa miesiące, problem dotyczy należności. Klasyczny faktoring pozwala przyspieszyć ich zamianę na gotówkę.

Jeżeli to samo przedsiębiorstwo musi dzisiaj kupić za 300 tys. zł materiałów potrzebnych do wykonania nowych zamówień, problem dotyczy zobowiązań. Faktoring odwrócony może posłużyć do zapłaty dostawcom i przesunięcia momentu zaangażowania własnych pieniędzy.

Dla mniejszych przedsiębiorstw finansujących pojedyncze faktury sprzedażowe rozwiązaniem może być również mikrofaktoring. Finea kieruje tego typu finansowanie do firm, które chcą zamieniać faktury z odroczonym terminem płatności na szybszy dostęp do środków. Jest to jednak finansowanie przeciwnej strony cyklu niż faktoring odwrócony.

Faktoring zakupowy a kredyt obrotowy

Kredyt obrotowy tworzy pulę środków, którą przedsiębiorstwo wykorzystuje zgodnie z warunkami umowy bankowej. Faktoring zakupowy obsługuje konkretny przepływ między przedsiębiorcą a jego dostawcą.

Różnica jest istotna, gdy firma potrzebuje kapitału wyłącznie na zakupy niezbędne do wykonywania kontraktów. W takim modelu limit faktoringowy może być bezpośrednio powiązany ze skalą zobowiązań handlowych. Gdy problem obejmuje również wynagrodzenia, podatki i inne wydatki, finansowanie o szerszym przeznaczeniu może odpowiadać potrzebom lepiej.

Koszt powinien być liczony dla całego planowanego okresu wykorzystania finansowania. Porównywanie nominalnej prowizji faktoringowej z oprocentowaniem kredytu bez uwzględnienia innych opłat nie pokazuje pełnego obrazu.

Jak wybrać odpowiednią formę finansowania?

Najpierw trzeba ustalić, gdzie dokładnie powstaje luka gotówkowa. Jeśli firma wykonała już sprzedaż i czeka na pieniądze, problem znajduje się po stronie należności. Jeśli dopiero musi kupić towar lub materiały, aby wypracować przyszły przychód, problem znajduje się po stronie zobowiązań.

Faktoring klasyczny skraca drogę od sprzedaży do gotówki. Faktoring odwrócony wydłuża drogę od zakupu do momentu, w którym firma musi wykorzystać własną gotówkę. Kredyt lub linia obrotowa mogą natomiast finansować wydatki, których nie można przypisać do faktur objętych faktoringiem.

Dobrze dobrane finansowanie powinno odpowiadać długości cyklu firmy. Finansowanie 90-dniowe nie rozwiąże problemu przedsiębiorstwa, które odzyskuje kapitał z kontraktu po sześciu miesiącach. Z kolei finansowanie na kilka miesięcy może być niepotrzebnie kosztowne, jeśli sprzedaż zakupionego towaru następuje po kilkunastu dniach.

Najczęściej zadawane pytania o faktoring odwrócony

Czy faktoring odwrócony można wykorzystać do każdej płatności?

Usługa jest przeznaczona przede wszystkim do regulowania zobowiązań handlowych wynikających z zakupu towarów lub usług i odbywa się zgodnie z kryteriami ustalonymi przez faktora.

Faktura musi mieścić się między innymi w przyznanym limicie i spełniać warunki umowy. Wynagrodzenia pracowników, podatki lub inne płatności niezwiązane z kwalifikującą się fakturą zakupową nie stają się automatycznie przedmiotem faktoringu odwróconego.

Czy dostawca musi wyrazić zgodę na faktoring?

To zależy od konstrukcji usługi. Nie można przyjąć jednej zasady dla wszystkich faktorów. eFaktor opisuje proces, w którym klient zgłasza fakturę wraz z oświadczeniem dotyczącym zgody na bezpośrednią płatność przez faktora. ING wskazuje natomiast, że w jego programie pisemna zgoda dostawcy jest wymagana przy określonym modelu, ale może nie być potrzebna, gdy całość kosztów ponosi odbiorca.

Przy wdrażaniu faktoringu zakupowego dla wielu dostawców trzeba więc sprawdzić procedurę włączania kontrahentów do konkretnego programu.

Jak szybko faktor dokonuje płatności na rzecz dostawcy?

Termin zależy od faktora, sposobu przekazywania dokumentów i tego, czy dana faktura wymaga dodatkowej weryfikacji. Po zaakceptowaniu dokumentu płatność może zostać wykonana bardzo szybko. eFaktor informuje w swojej ofercie faktoringu odwróconego o możliwości przekazania dostawcy środków nawet w ciągu kilku godzin od wystawienia faktury. Nie jest to jednak uniwersalny termin dla całego rynku.

Przy porównywaniu ofert trzeba rozróżnić deklarowany czas samego przelewu od czasu potrzebnego na zgłoszenie, sprawdzenie i zaakceptowanie faktury.

Czy można korzystać z faktoringu odwróconego regularnie?

Usługa może działać jako powtarzalne źródło finansowania zakupów w ramach przyznanego limitu. ING opisuje faktoring odwrócony jako cykliczne finansowanie zobowiązań wobec dostawców, co pokazuje, że nie musi być to jednorazowa operacja związana z pojedynczą fakturą.

Dla przedsiębiorstwa dokonującego regularnych zakupów istotna jest szybkość odnawiania dostępnego limitu po spłacie wcześniejszych transakcji. To ona może decydować, czy finansowanie będzie nadążało za kolejnymi zamówieniami.

Jak faktoring odwrócony wpływa na płynność finansową firmy?

Faktoring odwrócony pozwala rozdzielić moment otrzymania zapłaty przez dostawcę od momentu obciążenia gotówki kupującego. Dostawca może zostać rozliczony szybko, podczas gdy przedsiębiorca zachowuje własne środki do terminu spłaty faktora.

Największe znaczenie ma to w firmach, w których zakup materiałów, towarów lub usług następuje znacznie wcześniej niż wpływ przychodu wygenerowanego dzięki tym zakupom. Faktoring odwrócony nie usuwa kosztu i nie zastępuje rentowności. Pozwala natomiast lepiej dopasować termin wypływu pieniędzy do cyklu, w którym firma generuje gotówkę ze swojej sprzedaży.